Naar hoofdinhoud
· 6 min lezenProfessionele Volwassenheid

HR onder de loep: vertrouwen geven zonder vertrouwd te zijn

HR-professionals dragen het vertrouwen van veel collega's. Wie draagt hun vertrouwen? Een eerlijke blik op een rol die zelden zelf gezien wordt.

HR onder de loep: vertrouwen geven zonder vertrouwd te zijn
Onderdeel van de hubWat is professionele volwassenheid, en waarom het je carrière bepaaltLees de overzichtsblog voor het bredere kader.

In bijna elke organisatie is HR de plek waar mensen komen als iets schuurt. Een conflict met een leidinggevende. Een loopbaanvraag. Een functioneringsproces dat moeilijk loopt. Een zorg over een collega. HR luistert, denkt mee, adviseert. En tegelijkertijd: wie luistert eigenlijk naar HR?

In coaching met HR-professionals kom ik vaak een onderschat patroon tegen. Hun werk vraagt voortdurend om aanwezigheid voor anderen, en zelden om aanwezigheid voor zichzelf. Ze zijn vertrouwenspersoon zonder vertrouwenspersoon. Ze adviseren leidinggevenden over functioneringskwesties die ze met hun eigen leiding niet zouden bespreken. Ze dragen mee wat collega's hen toevertrouwen, en hebben vaak geen plek om dat te ontladen.

HR-medewerker in vertrouwelijk gesprek

Wat HR-professionals typisch dragen

Vertrouwelijkheid die zwaar is. Een collega vertelt iets dat alleen in jouw kantoor mag blijven. Een leidinggevende deelt een dilemma over een teamlid. De CEO beklaagt zich over de raad van bestuur. Allemaal informatie die je draagt, en die je nergens anders mag delen.

Spanningen tussen rollen. HR werkt voor de organisatie, niet voor de medewerker. Maar in praktijk werkt HR in dienst van mensen, en moet tegelijk strategische beslissingen ondersteunen die diezelfde mensen pijn doen. Reorganisaties. Ontslagen. Beleid dat groep A bevoordeelt boven groep B. Die spanning is structureel onderdeel van het vak.

Een directie die HR vaak als kostenpost ziet. Het werk van HR is moeilijk meetbaar. Wat een goed HR-team voorkomt, vertrek, conflict, juridische problemen, wordt zelden zichtbaar als verdienste. Wat HR niet voorkomt, wordt wel zichtbaar als probleem.

Eenzaamheid in de eigen functie. Op een afdeling van vier of vijf mensen werk je vaak met collega's die elk hun eigen specialisme hebben. Echte sparringpartners zijn er minder dan in andere functies. En je leidinggevende is óf zelf HR óf een directielid dat je niet alles kunt vertellen.

Wat coaching kan bijdragen

In coaching met HR-professionals werken we doorgaans aan:

Een plek om te ontladen wat je draagt. Vertrouwelijkheid van een coachgesprek is anders dan die van het werk. We werken aan thema's, niet aan namen. En je krijgt voor het eerst in lange tijd ruimte om hardop te zeggen wat je niet ergens anders kunt zeggen.

Helder krijgen van je eigen positie. Voor wie werk je werkelijk? Welke loyaliteit voel je naar de organisatie, naar individuele medewerkers, naar je eigen waarden? Veel HR-professionals leven in een spanning tussen die loyaliteiten zonder hem expliciet te benoemen.

Grenzen die niet als afstandelijk worden gezien. Hoe ben je aanwezig zonder dat je alle problemen op je schouders neemt? Hoe verwijs je door zonder dat het als afwijzing voelt? Hoe begeleid je een collega zonder dat je hun therapeut wordt?

De rol van HR in transitie

In veel organisaties verandert de rol van HR. Van administratief naar strategisch. Van personeelsadministratie naar people & culture. Die verschuiving is positief, en vraagt tegelijk iets van HR-professionals. Welke vaardigheden vraagt dit nieuwe werk? Welke oude reflexen kun je beter loslaten? En hoe positioneer je jezelf in een organisatie waarin de waarde van HR opnieuw moet worden onderhandeld?

Coaching werkt aan precies die vragen. Niet als training, wel als professionele kalibratie van een rol die opnieuw vorm krijgt.

Voor HR-leidinggevenden

Wie als HR-directeur of HR-manager werkt, draagt een nog dubbeler last. De zorgen van de afdeling. De druk van de directie. De verwachtingen van medewerkers. Coaching biedt voor deze rol vaak een waardevolle plek om de eigen positie te onderzoeken, niet alleen 'hoe doe ik mijn werk goed', ook 'wat houdt mij houdbaar'.

Veelgemaakte valkuilen

Op weg naar professionele volwassenheid zijn er een aantal valkuilen waar bijna iedereen op enig moment doorheen gaat.

Volwassenheid verwarren met afstandelijkheid. Sommige mensen interpreteren 'professioneel' als 'emotioneel afstand houden'. Niet meer geraakt worden, niet meer betrokken zijn. Dat is een misverstand. Professionele volwassenheid betekent juist dat je betrokkenheid kunt houden zonder erin te verdrinken, niet dat je het wegneemt.

Eigen verantwoordelijkheid verwarren met alles op je schouders nemen. Een tweede valkuil: wie leert verantwoordelijkheid te nemen, neemt soms verantwoordelijkheid voor wat niet van hem is. Voor de fouten van collega's, voor de stemming van zijn manager, voor problemen in andere afdelingen. Volwassenheid betekent ook helder krijgen wat wél en wat niet aan jou is.

Eerlijkheid gebruiken als excuus om hard te zijn. "Ik ben gewoon recht door zee." Soms is het dat. Vaak is het ook een legitimatie voor onhandig of zelfs kwetsend gedrag. Echte eerlijkheid weet wat er nodig is, en in welke vorm het moet worden gezegd om bij de ander aan te komen, niet om hem te raken.

Wanneer coaching het verschil maakt

Professionele volwassenheid groeit door bewuste oefening, en op een paar momenten in je carrière kan een externe spiegel die groei versnellen.

Wanneer je merkt dat je vastzit zonder duidelijke reden. Je functioneert prima, er is geen crisis, maar er is iets dat niet meer beweegt. Op zulke momenten is coaching niet nodig om iets op te lossen, wel om helderder te krijgen wat er onder zit.

Bij een kantelmoment. Een nieuwe rol, een loopbaankeuze, een persoonlijke gebeurtenis die ook je werk raakt. Dat zijn momenten waarop bestaande patronen niet meer werken en je nieuwe ruimte zoekt. Coaching helpt om die overgang bewuster te maken.

Wanneer feedback je raakt en je niet weet wat je ermee moet. Niet de feedback die je kunt wegleggen, maar die blijft hangen. Daar zit vaak iets in dat verdient om verder te worden onderzocht, niet als zelfflagellatie, wel als kans om iets onder ogen te zien dat je tot dat moment vermeed.

In trajecten bij Regiemakers werken we niet vanuit modellen of stappenplannen. We werken met wat zich aandient, en daarin zit de winst.

Voor wie speelt dit?

Het thema van dit artikel is voor iedereen relevant die zijn werk serieus neemt. Maar er zijn een paar momenten en profielen waarin het bijzonder herkenbaar wordt:

De professional die zijn rol overstijgt. Je doet je werk goed, maar er is iets meer dat zich aandient, een vraag, een onrust, een gevoel dat je groter bent dan wat je nu doet. Dat is geen ambitie in de gewone zin; het is een professionele drang die om aandacht vraagt.

De ervaren werker die opnieuw wil kijken. Na vijftien of twintig jaar in hetzelfde vakgebied is er soms een moment waarop wat lange tijd vanzelfsprekend leek, opnieuw onderzocht moet worden. Dat is geen midlife-crisis; het is volwassen zelfreflectie.

De jonge professional die merkt dat oude antwoorden niet meer kloppen. Wat je tijdens je opleiding leerde, blijkt op de werkvloer slechts deels te werken. Wie eerlijk kijkt naar dat verschil zonder cynisch te worden, zet de eerste stap richting professionele volwassenheid, niet omdat hij het allemaal al kan, maar omdat hij eerlijk benoemt wat hij ziet.

Op elk van deze momenten is professionele begeleiding waardevol, niet als therapie, wel als spiegel voor wat zich aandient.

De diepere uitnodiging

HR is een vak waar veel zorg in gaat, en waar zelden zorg uit komt. Wie hier lang werkt, ontwikkelt soms een patroon van geven zonder ontvangen. Coaching is niet de oplossing voor structurele problemen in een organisatie, maar wel een plek waar je je werkende leven met aandacht kunt onderzoeken, en waar je opnieuw verbinding maakt met waarom je in deze rol wilde werken.

Tot slot

HR is een vak dat veel vraagt van degenen die het serieus nemen. Wie alleen rapportages schrijft en regelingen beheert, redt het wel. Wie werkelijk impact wil hebben op hoe mensen in een organisatie functioneren, draagt een rol die emotioneel en strategisch tegelijk is, en die op weinig plekken wordt erkend voor wat hij werkelijk vraagt. Wie hier in alleen blijft staan, raakt op den duur uitgeput. Wie vroeg leert om zelf ook professionele ruggensteun te organiseren, blijft scherp en betrokken, voor zichzelf én voor de mensen die op zijn ondersteuning rekenen.


Werk je in HR en draag je meer dan je ergens kunt delen? Plan een kennismakingsgesprek, coaching biedt de plek waar je zelf gehoord wordt.

Deel dit artikel

MS

Monique Straatsma

Mede-oprichter van Regiemakers en Register Organisatiecoach. Monique begeleidt organisaties bij systemische transities in cultuur en samenwerking.

Herken je dit?

Wil je werken aan de thema's uit dit artikel? Een kennismakingsgesprek is vrijblijvend en duurt 30 minuten.

Plan een kennismakingsgesprek