De rol van een leidinggevende als onderdeel van het systeem
Een leidinggevende staat niet boven het systeem, hij is er onderdeel van. Hoe je dat erkent zonder je verantwoordelijkheid te ontwijken én zonder jezelf te overdrijven.
Een leidinggevende wordt vaak gepositioneerd alsof hij of zij boven het systeem staat. Hij stuurt het team aan, hij neemt beslissingen, hij vormt de cultuur. In organogrammen staat hij hoger; in zelfreflectie behandelt hij zichzelf vaak ook als de regisseur van wat gebeurt.
Die positie is gedeeltelijk waar, maar misleidend als ze het hele verhaal wordt. Want een leidinggevende is ook deel van het systeem dat hij meent te besturen. Zijn eigen patronen, zijn eigen blinde vlekken, zijn eigen geschiedenis bepalen wat in het team kan ontstaan en wat niet. Wie zichzelf alleen ziet als de regisseur, mist een groot deel van waarom zijn team werkt zoals het werkt.
In coaching werk ik hier vaak aan met leidinggevenden. Niet om hun verantwoordelijkheid weg te nemen, wel om hen te helpen scherp te zien dat zij zelf onderdeel zijn van het patroon. Dat besef verandert hoe ze leidinggeven. Het maakt hen minder dwingend en tegelijk effectiever.
Wat het betekent om onderdeel van het systeem te zijn
Je hebt invloed, maar je hebt ook impact
Je hebt invloed: je kiest acties, je geeft richting, je formuleert verwachtingen. Dat is wat je doet als regisseur. Maar je hebt ook impact: je aanwezigheid, je toon, je gedrag in onbewaakte momenten, dat alles vormt het team mee, of je dat nu wilt of niet.
Veel leidinggevenden onderschatten de impactkant. Ze zien hun gerichte acties, maar niet de signalen die ze afgeven door wie ze zijn. Een directeur die geïrriteerd reageert op een vraag die hij ongelegen vindt, denkt dat het een kortstondig moment was. Het team onthoudt het. En past zijn vragen aan wat in het vervolg veilig is om te stellen.
Je gedrag wordt gespiegeld
Een tweede element: het team spiegelt vaak het gedrag van de leidinggevende. Een leider die afspraken niet nakomt, vindt op den duur een team dat afspraken minder serieus neemt. Een leider die niet luistert, ziet zijn team minder zorgvuldig luisteren naar elkaar. Een leider die zwijgt over moeilijke onderwerpen, krijgt een team dat ook zwijgt.
Dat spiegeling is geen bewuste strategie van het team. Het is een organisch effect, mensen kalibreren hun gedrag onbewust naar wat de hoogste persoon in de kamer doet. Als die persoon een patroon vertoont, neemt het team het langzaam over.
Wat je niet wilt zien, blokkeert
Een derde element: wat een leidinggevende niet wil zien, wordt voor hem onzichtbaar in het team. De leidinggevende die niet kan dragen dat zijn besluit wordt gevraagd, krijgt geen tegenspraak. De leider die zijn eigen onzekerheid niet erkent, ziet geen onzekerheid in zijn team, terwijl die er wel is. De directeur die geen rouw kan hanteren, ziet het verlies in zijn organisatie niet.
Dit is misschien wel het meest verraderlijke aspect van het 'onderdeel van het systeem' zijn. Niet alleen je acties beïnvloeden, ook wat je niet wilt zien beïnvloedt. En precies wat je niet wilt zien, kan het team daarom niet meer brengen.
Hoe je herkent dat je onderdeel bent
Je krijgt steeds dezelfde reactie
Een eerste indicator: in verschillende teams, in verschillende contexten, in verschillende fases, krijg je structureel dezelfde reactie van mensen. Je raakt zelf vaak gefrustreerd over wat je 'altijd' van anderen krijgt. Of je krijgt veel waardering, maar steeds rond hetzelfde thema. Of je merkt dat mensen je iets vertellen dat je in andere teams ook hoorde.
Dat patroon zegt iets over jou. Niet alleen over de teams. Want als verschillende mensen, in verschillende contexten, jou consistent op een bepaalde manier zien, is dat informatie die de moeite is om te onderzoeken.
Bepaalde dingen gebeuren niet in jouw aanwezigheid
Een tweede indicator: het team gedraagt zich anders als jij erbij bent dan als je weg bent. Soms terecht, een leidinggevende geeft soms ander gedrag mee. Maar als het verschil groot is, en in een richting die je niet wilt, is het informatie. Wat verstopt blijft als jij erbij bent, weet jij niet over je team. En vaak weet je niet eens dat je het niet weet.
Een werkbare check: vraag een vertrouwde collega die jou kent én je team kent: "Wat doen mensen anders als ik niet in de buurt ben?" De eerlijke antwoorden zijn vaak verhelderend.
Je voelt vaak dezelfde frustratie
Een derde indicator: in verschillende teams en organisaties voel jij vaak dezelfde frustratie. "Niemand neemt initiatief." "Niemand luistert echt." "Ze maken altijd dezelfde fouten." Wanneer een patroon over verschillende teams heen blijft, ligt de oorzaak deels bij jou.
Dat is een ongemakkelijke conclusie. Maar wel een leerzame. Want als jij steeds hetzelfde tegenkomt, zit er waarschijnlijk iets in jouw systeem dat dit gedrag in anderen oproept of versterkt.
Hoe je hiermee als leidinggevende omgaat
Eerlijke zelfreflectie als gewoonte
Het belangrijkste werk: maak van zelfreflectie een gewoonte. Niet incidenteel, wel structureel. Eens per maand een uur waarin je terugkijkt: welke momenten gingen niet zoals ik wenste? Wat was mijn aandeel? Welke patronen heb ik mogelijk versterkt zonder het te willen?
Dat soort reflectie is moeilijk om alleen te doen, je eigen blinde vlekken zie je per definitie niet. Een coach, mentor of vertrouwde gesprekspartner is hier vaak essentieel. Niet omdat zij jou beter kennen dan jij, wel omdat zij jouw patronen kunnen zien zonder erin gevangen te zitten.
Zelf veranderen voordat je het van anderen vraagt
Een tweede principe: voordat je iets van je team verandert, vraag je jezelf af of jij dat gedrag al voorleeft. Wil je een team dat eerlijk feedback geeft? Vraag je actief om feedback en reageer je goed daarop? Wil je een team dat conflicten benoemt? Doe jij dat zelf in je eigen werk?
Wie iets vraagt zonder zelf te leven, oogst altijd minder dan hij hoopt. Wie zelf voorleeft, hoeft soms zelfs niet expliciet te vragen, het team groeit mee.
Erkennen wat van jou is
Een derde principe: erken openlijk je eigen aandeel als dat duidelijk wordt. Niet als zelfflagellatie, wel als professionele helderheid. "Ik realiseer me dat ik in vergaderingen weinig ruimte laat voor stilte. Dat houdt waarschijnlijk tegen dat anderen zich uitspreken. Ik wil daaraan werken."
Die uitspraak is krachtig. Hij geeft het team toestemming om iets met je gedrag te doen, vragen stellen, feedback geven, observeren. En hij modelleert dat zelfreflectie in deze organisatie hoort. Dat alleen al beïnvloedt de cultuur op een manier die geen retoriek kan bereiken.
Waar de balans ligt
Niet alleen oorzaak, niet alleen slachtoffer
Het is belangrijk om de balans te vinden. Een leidinggevende is niet de enige oorzaak van wat in een team gebeurt. Het team heeft eigen geschiedenis, eigen patronen, eigen verantwoordelijkheid. De cultuur is groter dan welke individuele leider ook.
Tegelijk is hij ook geen onschuldige toeschouwer. Wat hij doet en wat hij niet wil zien, beïnvloedt mee. De volwassen positie is ergens tussenin: erkennen wat van jou is zonder alles op je schouders te nemen, en zien wat groter is dan jij zonder je verantwoordelijkheid te ontkennen.
Verschillende systemische krachten samen
In een team werken altijd meerdere krachten samen. De directie boven hem. De medewerkers onder hem. Andere afdelingen rondom. Klanten en stakeholders erbuiten. De geschiedenis erachter. Een leidinggevende is een belangrijke speler in dit veld, niet de enige.
Wie deze meervoudigheid ziet, kan rustiger werken. Hij hoeft niet alle problemen op zich te nemen, maar hij kan ook niet wegduiken voor zijn eigen aandeel. Beide kanten zijn nodig voor effectief, gezond leiderschap.
Het diepere effect
Wat dit alles uiteindelijk vraagt, is een vorm van professionele volwassenheid die in standaardleiderschapsboeken zelden wordt benoemd. Het vraagt dat je niet boven je team staat, maar erin, als belangrijke speler, als modelfiguur, als persoon die invloed heeft én onder invloed staat.
Mensen die deze positie kunnen innemen, leiden anders. Hun teams werken anders. Niet altijd makkelijker, maar wel volwassener. En precies dat soort leiderschap is wat in moderne organisaties het verschil kan maken tussen plekken die mensen oppikken en wegmalen, en plekken waar mensen werkelijk groeien.
Wil je leren als leidinggevende beter te zien wat je rol in jouw eigen team werkelijk is? Neem contact op, coaching helpt bij het werk dat zich niet zomaar laat zien.
Bas Resink
Coach en mede-oprichter van Regiemakers. Bas helpt professionals en teams om spanning productief te maken via Fluide coaching.
Herken je dit?
Wil je werken aan de thema's uit dit artikel? Een kennismakingsgesprek is vrijblijvend en duurt 30 minuten.
Plan een kennismakingsgesprekGerelateerde artikelen
Hoe je je eigen positie in een organisatie systemisch leert begrijpen
Wie zijn eigen positie systemisch leert begrijpen, kan zijn invloed scherper zien, en zijn beperkingen zonder te lijden aanvaarden.
Een team dat niet groeit ondanks goede mensen: wat is er aan de hand?
Soms zit een team vol getalenteerde mensen en groeit het toch niet. De oorzaak ligt zelden bij de individuen. Hoe je herkent wat er werkelijk speelt.
Verandering doorvoeren zonder de cultuur te negeren
Veel veranderingsplannen falen niet op de strategie maar op de cultuur. Hoe je verandering doorvoert die werkelijk landt in de organisatie die hem moet dragen.